Temat 2. (Dokonaj interpretacji porównawczej podanych tekstów. Twoja praca powinna liczyć co najmniej 300 słów.) wymagał napisania wypowiedzi zawierającej interpretację porównawczą utworów poetyckich Cypriana Kamila Norwida Nerwy oraz Józefa Czechowicza pod dworcem głównym w warszawie. Temat 2. Dokonaj interpretacji porównawczej podanych utworów. Twoja praca powinna liczyć co najmniej 300 słów. Zbigniew Herbert Wybrańcy gwiazd To nie anioł to jest poeta nie ma skrzydeł ma tylko upierzoną prawą dłoń bije tą dłonią w powietrze ulatuje na trzy cale i zaraz znów opada kiedy jest całkiem nisko Temat 2. Dokonaj interpretacji porównawczej podanych fragmentów utworów. Twoja praca powinna liczyć co najmniej 300 wyrazów. Adam Mickiewicz, Dziady, cz. IV (fragment) PUSTELNIK Prosta pieśń! o! w romansach znajdziesz lepszych wiele! (z uśmiechem, biorąc książki z szafy) Księże, a znasz ty żywot Heloisy? Znasz ogień i łzy Dokonaj interpretacji porównawczej podanych utworów: Podróż do Krakowa, Nieczytane. Wypowiedź argumentacyjna powinna liczyć co najmniej 300 słów. Zbigniew Herbert, Podróż do Krakowa. Jak tylko pociąg ruszył zaczął wysoki brunet i tak mówi do chłopca z książką na kolanach kolega lubi czytać A lubię – odpowie tamten – A. Koncepcja porównywania utworów: 4 pkt. –częściowo spójna, obejmuje i łączy sensy obu utworów, ale w sposób niewystarczający dla uzasadnienia tezy/hipotezy interpretacyjnej. B. Uzasadnienie tezy interpretacyjnej: 4 pkt. – częściowo trafne, niepogłębione, brak wniosków i kontekstów, skupienie się jedynie na podobieństwach Dokonaj interpretacji porównawczej podanych tekstów. Twoja praca powinna liczyć co najmniej 300 słów. Sofokles Antygona. Antygona to bohaterka tragedii Sofoklesa Dokonaj interpretacji porównawczej podanych utworów. Twoja praca powinna liczyć co najmniej 300 wyrazów. (teksty: "Godzina tworzenia" Kazimierz Przerwa-Tetmajer, "Próbowałem sobie przypomnieć" Tadeusz Różewicz). Na egzaminie można uzyskać maksymalnie 40 punktów. tHeSZN. Teza: Poeci dwudziestolecia międzywojennego powracają do twórczości Mickiewicz nie bez powodu określany jest mianem wieszcza narodowego. Jego twórczość wywarła duży wpływ na przyszłych twórców. Widoczne nawiązania znajdziemy w "Odzie do turpistów" Przybosia czy chociażby w "Weselu" Wyspiańskiego (II akt "Wesela" bezpośrednio nawiązuje do II części "Dziadów", poprzez odwiedziny "gości" z zaświatów)Niektóre utwory bezpośrednio nawiązują do osoby Mickiewicza, mianowicie mam tu na myśli wiersz Jana Lechonia "Mickiewicz zmęczony", a także wiersz Leopolda Staffa "Mickiewicz". Obaj poeci są zafascynowani postacią Mickiewicza, jednak każdy z nich zwraca uwagę na coś innego. Staff nawiązuję głównie do twórczości wieszcza. "Skrzepły spiżowym swym bezruchem/ Pomnik wyrazić go nie zdoła"- jest to nawiązanie do koncepcji poety i poezji Mickiewicza, która z kolei zaczerpnięta została z horacjańskiego non omnis moriar. Następnie Staff umieszcza cytat ("Jedźmy, nikt nie woła!) z sonetu "Stepy akermańskie", odwołując się do poety-tułacza, Polaka na emigracji. Lechoń natomiast skupia się na biografii największego poety romantyzmu. Poeta wspomina niespełnioną miłość Mickiewicza do Maryli Wereszczakówny. W wierszu pojawia się motyw oniryczny- Mickiewicz (bohater liryczny wiersza Lechonia) śni o swej ukochanej. Wereszczakówna mówi do poety, przypominając mu o przepaści jaka ich dzieli (kobieta wyszła za mąż, za hrabiego Wawrzyńca). Zarzuca mu, że za dnia stara się zapomnieć o miłości jaka ich dzieliła, próbuje zepchnąć ją na dalszy plan, jednak w nocy, we śnie zawsze nawiedza go na nowo. Kobieta zdaje sobie sprawę, jaki wpływ wywarła na swym kochanku, nie chce być zapomniana. W ostatniej strofie wiersza, Staff również odnosi się do biografii wieszcza. Nawiązuje do tragicznej miłości Mickiewicza ("On cały jest z swym niemym smutkiem") oraz do miejsca narodzin i śmierci poety ("Pomiędzy szarym Nowogródkiem/ I czarnym Konstantynopolem"). "Szarpał się w gusłach szarlatańskich"- tu Lechoń nawiązuje "Dziadów cz. III", a przede wszystkim do Konrada, bohatera Wielkiej Improwizacji, który to bluźnił przeciw bogu. Jedyną analogią jaką dostrzegam między "Dziadami", a wierszem Lechonia jest postać Maryli w "Dziadach Kobieta przedstawiona została jako niebieskooka piękność, która zrezygnowała z prawdziwej miłości do Gustawa na rzecz bogactwa innego mężczyzny. "Powróciwszy do domu od Sekwany strony"- Lechoń wspomina podróże Mickiewicza, w tym wypadku tą do Paryża, gdzie jak wiadomo rozpoczął pracę nad "ostatnią epopeją", o której pisze Staff. Wieszcz narodowy nieodmiennie pozostaje inspiracją dla twórców innych epok. Poeci czerpią z jego bogatego dobytku twórczego, chcąc zachować pamięć o nim i jego niebanalnej biografii. Mam nadzieję, że pomogłam. Nic więcej nie przychodzi mi do głowy. Wyszły 383 słowa. Matura z języka polskiego na poziomie rozszerzonym 2022. Jak napisać interpretację porównawczą? Waldemar Wylęgalski/ Polska PressInterpretacja porównawcza – to właśnie z nią muszą zmierzyć się uczniowie na maturze rozszerzonej z języka polskiego. Ta forma wypowiedzi jest nieco trudniejsza niż analiza wiersza na egzaminie podstawowym. Warto więc dowiedzieć się, jak poprawnie napisać interpretację porównawczą. Przedstawiamy jej schemat, przykładowe słownictwo i zasady, o których należy pamiętać. Matura z języka polskiego na poziomie rozszerzonym już za moment! Interpretacja porównawcza na maturze 2022Interpretacja porównawcza (nazywana również interpretacją równoległą) to jedna z form wypowiedzi obecnych na maturze rozszerzonej z języka polskiego. Uczniowie mogą, choć nie muszą zdecydować się na jej napisanie. Mają bowiem do wyboru jeszcze drugi temat, który powinien przyjąć formę rozprawki problemowej (o tym, jak poprawnie ją napisać przeczytacie w tekście o wypowiedzi argumentacyjnej)Jak napisać rozprawkę? Zasady, które trzeba znać. Schemat rozprawki krok po krokuMatura z języka polskiego 2022 zakończyła się. Są już arkusze egzaminacyjneInterpretacja wiersza – jak ją napisać? Te zasady warto znać. Podajemy schematMatura 2022 już niebawem. Co należy powtórzyć przed egzaminem? Przypomnijmy, że matura rozszerzona z języka polskiego składa się tylko z jednego zadania, które polega na napisaniu dłuższej wypowiedzi. Za cały egzamin można uzyskać maksymalnie 40 punktów. Interpretacja porównawcza zazwyczaj opiera się na dwóch utworach (w większości przypadków są to wiersze), które uczeń musi ze sobą zestawić. Zanim przejdziemy do omówienia tego, jak napisać taką wypowiedź, warto przeanalizować matury i tematy z poprzednich porównawcza a tematy z poprzednich latJeżeli chodzi o interpretację porównawczą na maturze, to polecenie jest zawsze takie samo: „Dokonaj interpretacji porównawczej podanych tekstów. Twoja praca powinna liczyć co najmniej 300 słów”. Najczęściej uczniowie muszą zestawić ze sobą dwa wiersze, raz zdarzyło się jednak, że na maturze pojawiły się fragmenty prozy. Oto utwory, które znalazły się na maturach w poprzednich latach:2015: „Na Sybir!” Zygmunt Krasiński i „Zesłane studentów” Jacek Kaczmarski, 2016: fragment opowiadania „Genialna epoka” (z tomu „Sklepy cynamonowe”) Brunona Schulza i fragment utworu „Bohiń” Tadeusza Konwickiego, 2017: „Obraz cnoty” Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej i „Pan Cogito o cnocie” Zbigniew Herbert, 2018: „Nerwy” Cyprian Kamil Norwid i „pod dworcem głównym w Warszawie” Józef Czechowicz, 2019: „Chciałabym, z tobą poszedłszy…” Kazimiera Zawistowska i „Dusza w niebiosach” Bolesław Leśmian, 2020: „Do snu” Jan Kochanowski i „Język snu” Zbigniew Herbert, 2021: „Labirynt” Krzysztof Kamil Baczyński i „Labirynt” Wisława Szymborska. Jak napisać interpretację porównawczą?Pisząc interpretację porównawczą, bardzo łatwo jest się pogubić. Właśnie dlatego warto pamiętać o kilku ważnych zasadach. Ważne jest poznanie schematu interpretacji porównawczej, a także stworzenie sobie planu pracy, do którego wrócimy, gdy nie będziemy wiedzieli, co dalej pisać. Jak więc powinna wyglądać interpretacja porównawcza? Wyjaśniamy, jak ją napisać krok po Zaczynamy od dokładnego przeczytania podanych utworów. Następnie zastanawiamy się, co łączy ze sobą te dwa teksty. Najczęściej jest to podobna tematyka, która jednak może być w różny sposób przedstawiana przez poszczególnych autorów. We wstępie powinniśmy postawić tezę lub hipotezę. Zapiszmy ją koniecznie w naszym planie pracy, by móc do niej W rozwinięciu będziemy zestawiać ze sobą poszczególne elementy utworów. Zwróćmy uwagę nie tylko na treść, ale także na formę. Jakie elementy powinniśmy ze sobą porównać?określmy gatunek poszczególnych utworów, a także cechy danego stylu, ustalmy kto do kogo mówi w poszczególnych wierszach, określmy także sytuację liryczną, zwróć uwagę na motywy, symbole, metafory i konteksty w jednym i drugim utworze. zastanów się, w czym teksty są do siebie podobne, a gdzie się różnią, zwróć uwagę także na język i świat przedstawiony w utworach, wypisz poszczególne tematy, które występują w utworze i porównuj je równolegle, dokonując analizy. 3. W podsumowaniu nie należy powtarzać przytoczonych wcześniej argumentów. Zadajmy sobie raczej pytanie, czy więcej łączy czy dzieli dane utwory i zamknijmy nasze możemy też zapominać, że w rozwinięciu mamy nie tylko analizować utwory, ale także je interpretować. Jak więc powinien wyglądać schemat takiej pracy?Wstęp: Teza/Hipoteza interpretacyjna, Rozwinięcie: argument 1, argument 2, argument 3 i ich realizacja w utworze. Podsumowanie tematu. Niektórzy uczniowie, niemający wprawy w pisaniu interpretacji porównawczej najpierw interpretują i analizują jeden utwór, a później drugi. W podsumowaniu zaś wyciągają wnioski. Jest to wprawdzie prostszy i bezpieczniejszy sposób na pisanie interpretacji porównawczej, jednak gorzej widziany przez porównawcza. Przydatne słownictwoWarto dowiedzieć się również, jakiego słownictwa używać przy pisaniu interpretacji porównawczej. Oczywiście dużo zależy od stylu maturzysty, ale są takie sformułowania, które mogą ułatwić nam pisanie, … (snu/cnoty/powstań zbrojnych) był przedstawiany w literaturze i sztuce już od dawna. Jest to niezwykle ważny temat, który był podejmowany przez artystów… Warto zwrócić uwagę na to, że w utworze Herberta cnota została przedstawiona…, a w wierszu Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej… Te aspekty zostały podobnie przedstawione w obydwu utworach… Należy podkreślić także kontekst, w jakim pisany był wiersz Krasińskiego… Jest to niezwykle ważne właśnie w dobie pozytywizmy/romantyzmu/oświecenia… Zarówno w pierwszym, jak i drugim utworze cnota została upersonifikowana. Zastosowano ten środek stylistyczny, by… Podsumowując… Polecane ofertyMateriały promocyjne partnera Poniżej znajduje się zbiór tematów wypracowań na maturach z języka polskiego na poziomie rozszerzonym. Znajdą Państwo tutaj zadania zarówno z matur głównych, jak i terminu dodatkowego. Przygotowania do matury na podstawie archiwalnych zadań, to jeden z najlepszych sposób przygotowania do właściwego treściTematy wypracowań na maturze z języka polskiego na poziomie rozszerzonym:Matura 2021, termin dodatkowyMatura 2021Matura 2020, termin dodatkowyMatura 2020Matura 2019, termin dodatkowyMatura 2019Matura 2018, termin dodatkowyMatura 2018Matura 2017, termin dodatkowyMatura 2017Matura 2017, "stara"Matura 2016, termin dodatkowyMatura 2016Matura 2016, "stara"Matura 2015, termin dodatkowyMatura 2015Matura 2014Matura 2013Matura 2012, termin dodatkowyMatura 2012Matura 2011Matura 2010Matura 2009Matura 2008Matura 2007Matura 2006Matura 2003Matura 2002 Tematy wypracowań na maturze z języka polskiego na poziomie rozszerzonym: Matura 2021, termin dodatkowy Określ, jaki problem podejmuje Walter Hilsbecher w podanym tekście. Zajmij stanowisko wobec rozwiązania przyjętego przez autora, odwołując się do tego tekstu oraz innych tekstów kultury. Twoja praca powinna liczyć co najmniej 300 wyrazów. Walter Hilsbecher, Pisanie jako terapia Dokonaj interpretacji porównawczej utworów Osobność (Ignacy Krasicki) oraz Do samotności (Adam Mickiewicz). Twoja praca powinna liczyć co najmniej 300 wyrazów. Matura 2021 Określ, jaki problem podejmuje Jan Błoński w podanym tekście. Zajmij stanowisko wobec rozwiązania przyjętego przez autora, odwołując się do tego tekstu oraz innych tekstów kultury. Twoja praca powinna liczyć co najmniej 300 wyrazów. Jan Błoński, Dramat i przestrzeń Dokonaj interpretacji porównawczej utworów Labirynt (Krzysztof Kamil Baczyński) oraz Labirynt (Wisława Szymborska). Twoja praca powinna liczyć co najmniej 300 wyrazów. Matura 2020, termin dodatkowy Określ, jaki problem podejmuje Mieczysław Jastrun w podanym tekście. Zajmij stanowisko wobec rozwiązania przyjętego przez autora, odwołując się do tego tekstu oraz innych tekstów kultury. Twoja praca powinna liczyć co najmniej 300 wyrazów. Mieczysław Jastrun, Walka o słowo Dokonaj interpretacji porównawczej utworów Nad wodą wielką i czystą (Adam Mickiewicz) oraz Znakiem wody (Urszula Kozioł). Twoja praca powinna liczyć co najmniej 300 wyrazów. Matura 2020 Określ, jaki problem podejmuje Bożena Chrząstowska w podanym tekście. Zajmij stanowisko wobec rozwiązania przyjętego przez autorkę, odwołując się do tego tekstu oraz innych tekstów kultury. Twoja praca powinna liczyć co najmniej 300 wyrazów. Bożena Chrząstowska, Prawda i „zmyślenie” literackie Dokonaj interpretacji porównawczej utworów Do snu (Jan Kochanowski) oraz Język snu (Zbigniew Herbert). Twoja praca powinna liczyć co najmniej 300 wyrazów. Matura 2019, termin dodatkowy Określ, jaki problem podejmuje Aleksander Główczewski w podanym tekście. Zajmij stanowisko wobec rozwiązania przyjętego przez autora, odwołując się do tego tekstu oraz innych tekstów kultury. Twoja praca powinna liczyć co najmniej 300 słów. Aleksander Główczewski, Komizm w procesie komunikacji literackiej Dokonaj interpretacji porównawczej utworów Okno wspomnień (Stanisław Baliński) oraz Jeżeli porcelana, to wyłącznie taka (Stanisław Barańczak). Twoja praca powinna liczyć co najmniej 300 wyrazów. Matura 2019 Określ, jaki problem podejmuje Józef Tischner w podanym tekście. Zajmij stanowisko wobec rozwiązania przyjętego przez autora, odwołując się do tego tekstu oraz innych tekstów kultury. Twoja praca powinna liczyć co najmniej 300 słów. Józef Tischner, Filozofia dramatu Dokonaj interpretacji porównawczej utworów Chciałabym, z tobą poszedłszy... (Kazimiera Zawistowska) oraz Dusza w niebiosach (Bolesław Leśmian). Twoja praca powinna liczyć co najmniej 300 wyrazów. Matura 2018, termin dodatkowy Określ, jaki problem podejmuje Michał Głowiński w podanym tekście. Zajmij stanowisko wobec rozwiązania przyjętego przez autora, odwołując się do tego tekstu oraz innych tekstów kultury. Twoja praca powinna liczyć co najmniej 300 słów. Michał Głowiński, Co to za dziwne zwierzę? (o literaturze XX wieku) Dokonaj interpretacji porównawczej utworów Sonet V [O nietrwałej miłości rzeczy świata tego] (Mikołaj Sęp-Szarzyński) oraz Rozmowa (Bolesław Leśmian). Twoja praca powinna liczyć co najmniej 300 wyrazów. Matura 2018 Określ, jaki problem podejmuje Bogdan Zeler w podanym tek ście. Zajmij stanowisko wobec rozwiązania przyjętego przez autora, odwołując się do tego tekstu oraz innych tekstów kultury. Twoja praca powinna liczyć co najmniej 300 słów. Bogdan Zeler, Poezja i filozofia Dokonaj interpretacji porównawczej utworów Nerwy (Cyprian Kamil Norwid) oraz pod dworcem głównym w warszawie (Józef Czechowicz). Twoja praca powinna liczyć co najmniej 300 wyrazów. Matura 2017, termin dodatkowy Określ, jaki problem podejmuje Anna Krajewska w podanym tekście. Zajmij stanowisko wobec rozwiązania przyjętego przez autorkę, odwołując się do tego tekstu oraz do innych tekstów kultury. Twoja praca powinna liczyć co najmniej 300 słów. Anna Krajewska, Dramaty lustrzane Dokonaj interpretacji porównawczej utworów Do M*** (Adam Mickiewicz) oraz Nagana (Julia Hartwig). Twoja praca powinna liczyć co najmniej 300 wyrazów. Matura 2017 Określ, jaki problem podejmuje Wolfgang Kayser w podanym tekście. Zajmij stanowisko wobec rozwiązania przyjętego przez autora, odwołując się do tego tekstu oraz innych tekstów kultury. Twoja praca powinna liczyć co najmniej 300 słów. Wolfgang Kayser, Groteska Dokonaj interpretacji porównawczej utworów Obraz cnoty (Maria Pawlikowska-Jasnorzewska) oraz Pan cogito o cnocie (Zbigniew Herbert). Twoja praca powinna liczyć co najmniej 300 wyrazów. Matura 2017, "stara" Zinterpretuj opowiadanie Marka Nowakowskiego Album. Zwróć uwagę na charakter przedstawionych zdarzeń, sposób kreacji bohaterów i ich postawy. Porównaj obrazy utopii ukazane w utworze Marka Grechuty Cisza oddechu trawy i wierszu Wisławy Szymborskiej Utopia. Zwróć uwagę na sposoby przedstawienia utopii i funkcje, jakie pełni ona w obu utworach. Matura 2016, termin dodatkowy Określ, jaki problem podejmuje Jerzy Święch w podanym tekście. Zajmij stanowisko wobec rozwiązania przyjętego przez autora, odwołując się do tego tekstu oraz do innych tekstów kultury. Twoja praca powinna liczyć co najmniej 300 słów. Jerzy Święch, Narracje wygnańcze Dokonaj interpretacji porównawczej utworów Ogród przedziwny (Leopold Staff) oraz Dar (Czesław Miłosz). Twoja praca powinna liczyć co najmniej 300 wyrazów. Matura 2016 Określ, jaki problem podejmuje Jan Parandowski w podanym tekście. Zajmij stanowisko wobec rozwiązania przyjętego przez autora, odwołując si ę do tego tekstu oraz do innych tekstów kultury. Twoja praca powinna liczyć co najmniej 300 słów. Jan Parandowski, Tworzywo literackie Dokonaj interpretacji porównawczej utworów Genialna epoka (Bruno Schulz) oraz Bohiń (Tadeusz Konwicki). Twoja praca powinna liczyć co najmniej 300 wyrazów. Matura 2016, "stara" Na podstawie analizy fragmentu Sklepów cynamonowych Brunona Schulza wyjaśnij, w jaki sposób bohater postrzega rzeczywistość. Zwróć uwagę na językowy kształt tekstu. Dokonaj analizy i interpretacji porównawczej wierszy Zbigniewa Herberta Mój ojciec i Tadeusza Nowaka Jak się przed tobą wytłumaczę. Zwróć uwagę na kreacje podmiotu mówiącego, sposoby przedstawienia postaci ojca i relacji między synem a ojcem. Matura 2015, termin dodatkowy Znajdź i sformułuj problem, jaki podejmuje Paweł Hertz w poniższym tekście. Zajmij stanowisko wobec rozwiązania przyjętego przez autora. Ustosunkuj się do jego stanowiska, odwołując się do tego tekstu oraz innych tekstów kultury. Twoja praca powinna liczyć co najmniej 300 słów. Dokonaj interpretacji porównawczej utworów Do trupa (Jan Andrzej Morsztyn) oraz Sonet XIII (Adam Mickiewicz). Twoja praca powinna liczyć co najmniej 300 wyrazów. Matura 2015 Określ, jaki problem podejmuje Umberto Eco w podanym tek ście. Zajmij stanowisko wobec rozwiązania przyjętego przez autora, odwołując się do tego tekstu oraz innych tekstów kultury. Twoja praca powinna liczyć co najmniej 300 słów. Umberto Eco, Historia piękna Dokonaj interpretacji porównawczej utworów Na Sybir! (Zygmunt Krasiński) oraz Zesłanie studentów (Jacek Kaczmarski). Twoja praca powinna liczyć co najmniej 300 wyrazów. Matura 2014 Literackie obrazy miłości i sposoby ich kreowania we fragmentach Don Kichota z La Manchy Miguela de Cervantesa Saavedry oraz Romea i Julii Williama Szekspira. Porównaj obrazy miasta przedstawione we fragmentach opowiadania Brunona Schulza Sierpień i powieści Leopolda Tyrmanda Zły. Omów sposoby ukazania przestrzeni i funkcje, jakie ona pełni w obu utworach. Matura 2013 Porównaj wizerunki Aresa i sposoby oraz cele ukazania tej postaci we fragmentach eposu Homera Iliada i eseju Zbigniewa Herberta Olimpijski generał. Biblioteka i jej u żytkownicy. Analizując i interpretując fragmenty prozy Umberto Eco Imię róży i Melchiora Wańkowicza Ziele na kraterze, porównaj przedstawione literackie obrazy i sposoby ich kreacji. Matura 2012, termin dodatkowy Porównaj sposób ukazania dziecięcych przeżyć i doświadczeń we fragmentach utworów Marcela Prousta W stronę Swanna i Jerzego Pilcha Cud czasu ujemnego. Zwróć uwagę na kreacje bohaterów i sytuacje, w których zostali przedstawieni. Wyjaśnij, w jaki sposób Marcin Świetlicki w wierszu Ładnienie kreuje obraz końca świata. W interpretacji wykorzystaj konteksty literackie. Matura 2012 Dokonaj analizy i interpretacji porównawczej wierszy Jana Kochanowskiego O żywocie ludzkim i Agnieszki Osieckiej Kolęda z pretensjami. Zwróć uwagę na przedstawione w nich obrazy ludzkiego życia oraz postawę podmiotu mówiącego wobec świata. Codzienność w czasach Zagłady. Analizując i interpretując opowiadanie Idy Fink Przed lustrem, zwróć uwagę na kreację bohaterek, ich sytuację oraz znaczenie tytułowego lustra. Matura 2011 Zinterpretuj fragment dramatu Sławomira Mrożka Śmierć porucznika. Określając sytuację dramatyczną i sposób jej budowania, odpowiedz na pytanie, jaką rolę odgrywają w tekście nawiązania do twórczości Adama Mickiewicza i tradycji literackiej romantyzmu. Wykorzystaj odpowiednie konteksty interpretacyjne. Porównaj sposoby kreowania obrazów tańca i jego funkcje we fragmencie poematu Kwiaty polskie Juliana Tuwima i w wierszu Niech żyje bal Agnieszki Osieckiej. Matura 2010 Porównaj obrazy życia ludzkiego przedstawione w podanych fragmentach (Żywot człowieka poczciwego, Prawiek i inne czasy). Zwróć uwagę na kreacj ę osoby mówiącej oraz funkcję motywów czasu i natury. Porównaj konwencje literackie podanych tekstów (Lalka, Bolesław Prus, Noc wielkiego sezonu, Bruno Schulz). Zwróć uwagę na wykreowane w nich przestrzenie i bohaterów literackich. Matura 2009 Na podstawie Pieśni XXII i Trenu IX Jana Kochanowskiego, przedstaw różnice w postawie poety wobec Rozumu i Mądrości. Zwróć uwagę na sposób budowania poetyckiej refleksji. Na podstawie fragmentu powieści Wiesława Myśliwskiego Kamień na kamieniu przedstaw metaforyczne znaczenia drogi. Zwróć uwagę na kreację narratora. Matura 2008 Zanalizuj i zinterpretuj opowiadanie Sławomira Mrożka Lolo, zwracając uwagę na sposób kreowania bohaterów i paraboliczny charakter sytuacji przedstawionej w tekście. Rola słów w relacjach międzyludzkich. Analizując i interpretując fragment powieści Wiesława Myśliwskiego Kamień na kamieniu oraz wiersz Tadeusza Różewicza Słowa, zwróć uwagę na przedstawione sytuacje i sposoby kreowania podmiotu mówiącego. Matura 2007 Dwa obrazy prowincji. Porównaj sposoby ich kreacji w podanych fragmentach Pani Bovary Gustawa Flauberta i Republiki marzeń Brunona Schulza. Obraz małej ojczyzny w początkowym fragmencie poematu Tomasza Różyckiego Dwanaście stacji. Jaką rolę odgrywają w tym tekście nawiązania do Pana Tadeusza? Matura 2006 Analizując i interpretując wiersz Anny Świrszczyńskiej Budując barykadę oraz fragment Pamiętnika z powstania warszawskiego Mirona Białoszewskiego, przedstaw i porównaj dwa sposoby prezentacji dramatu zwykłych ludzi uwikłanych w historię. Analizując i interpretując utwór Jarosława Iwaszkiewicza Wiewiórka, przedstaw wzajemne relacje między narratorem a światem przedstawionym. Matura 2003 Żywotność motywu „non omnis moriar” w literaturze polskiej poświadczają między innymi utwory Ku Muzom Jana Kochanowskiego i Do losu Juliana Tuwima. Na podstawie tych tekstów zaprezentuj różnice w sposobie ujęcia motywu oraz rozważ przyczyny takiego ujęcia. Zinterpretuj zamieszczony niżej końcowy fragment tekstu Zbigniewa Herberta Akropol. Rozważ, jak forma eseju służy prezentacji różnych postaw ludzkich wobec wielkich pomników kultury. Matura 2002 Różne literackie wersje mitu o Narcyzie. Owidiusz Metamorfozy (fragm. Baśń o Narcyzie), Maria Pawlikowska - Jasnorzewska Narcyz – analiza i interpretacja porównawcza. Dwie lekcje łaciny. Porównaj sposoby ich przedstawienia we fragmentach Ferdydurke Witolda Gombrowicza i Lekcji łaciny Zbigniewa Herberta. Czytaj dalej: Motyw piekła w literaturze różnych epok Przedmiotem interpretacji porównawczej były fragment opowiadania Brunona Schulza Genialna epoka oraz fragment powieści Tadeusza Konwickiego Bohiń. Wymagania i sposób ich realizacji Podobnie jak na poziomie podstawowym, tak i na poziomie rozszerzonym interpretacja miała charakter nieukierunkowany, w związku z czym piszący mogli przyjmować różne koncepcje interpretacyjne, dla których jedyne ograniczenie stanowiły teksty literackie zamieszczone w arkuszu. Piszący powinien sformułować tezę lub hipotezę interpretacyjną obejmującą sensy obu tekstów, co wymagało odczytania każdego z nich z osobna i przemyślenia, jaki wspólny dla tekstów obszar stanowić powinien oś wywodu interpretacyjnego, w toku którego wskazać należy podobieństwa i różnice w realizacji łączącego teksty problemu. Uzasadnienie zawierać powinno argumenty wywiedzione zarówno z analizy i interpretacji każdego z tekstów, jak i z kontekstów interpretacyjnych (np. historycznoliterackiego, historycznego, biograficznego, filozoficznego, kulturowego) pogłębiających odczytane sensy utworów. Tematem fragmentów utworów zamieszczonych w arkuszu był czas i jego znaczenie w doświadczaniu przez człowieka przemijania, wspominania. Zależnie od uwzględnionych w odczytaniu treści obu fragmentów piszący formułowali tezę interpretacyjną w różny sposób. Poniżej zamieszczono wypracowanie, w którym maturzysta skoncentrował swoje rozważania na poszukiwaniu odpowiedzi na pytania postawione we wstępie, a cały wywód uczynił próbą poszukiwania odpowiedzi na nie. Przemyślana koncepcja porównania tekstów przejawia się nie tylko w warstwie treściowej interpretacji, widoczna jest też w zamyśle kompozycyjnym, w obecnych w nim nawiązaniach do zasygnalizowanych we wstępie problemów, w podporządkowaniu wywodu porównaniom interpretowanych zagadnień równolegle w obu tekstach. Czas to pojęcie abstrakcyjne, które towarzyszy człowiekowi od początku jego narodzin. Wiemy jak go zmierzyć, podzielić na różne jednostki miary: sekundy, godziny, minuty, lata… Jednak czym właściwie jest czas? Czy dla każdego to pojęcie będzie oznaczać to samo? Czym jest czas występujący w narracji literackiej ? Czy pomogą w nim istnieć nieuporządkowane wydarzenia wymykające się chronologii? Zarówno w tekście autorstwa Bruno Schulza, jak i Tadeusza Konwickiego została podjęta tematyka czasu, jednak każdy z nich omawia ją w zupełnie inny sposób. Bruno Schulz podejmuje się wyjaśnienia tego zjawiska i towarzyszących mu anomalii w postaci wydarzeń, którym brakuje miejsca w czasie narracyjnym w sposób ogólny, z pewnym dystansem, a Tadeusz Konwicki odwołuje się do uczuć i przeżyć związanych z upływem czasu w bardziej osobisty sposób. We fragmencie tekstu autorstwa Bruno Schulza „Genialna epoka” czas jest ukazywany jako szereg uporządkowanych wydarzeń. Równocześnie narrator zastanawia się, czy są wydarzenia, które nie mają swojego czasu, ale mają swoje miejsce w czasie narracyjnym. Ten typ czasu występuje w literaturze i określa chronologiczny ciąg wydarzeń, czyli taki, w którym jedno wydarzenie jest skutkiem drugiego i tak dalej. Czasami jednak czytelnik może trafić na boczną odnogę czasu, gdzie znajdują się wszystkie nieuporządkowane wydarzenia, dla których zabrakło miejsca w czasie głównego wątku narracyjnego. Często dzieje się to niepostrzeżenie, bez żadnej szkody dla odbiorcy, jednak wówczas zostają otwarte nowe drzwi w sekwencji czasu. Pojawiają się dygresje. Wówczas nie można stwierdzić, czy doprowadzą one czytelnika do jakiegokolwiek celu, skoro nie podlegają żadnemu porządkowi i usystematyzowaniu, ponieważ „przyszły za późno, gdy już cały czas był rozdany”. Zatrzymać go nie można, bowiem w narracji „Genialnej epoki” wydaje się dominującą Heraklitowa świadomość „pantha rhei”, która czyni wszystko względnym i upływającym. Tekst Schulza sprawia wrażenie filozoficznego wykładu o czasie, skierowanego do czytelnika. Autor stawia pytania i szuka odpowiedzi, tocząc dyskusję zarówno z czytelnikiem, jak i samym sobą. Narrator w tekście autorstwa Tadeusza Konwickiego „Bohiń” stanowi przeciwieństwo swojego odpowiednika w tekście Schulza. Opowiada o swojej zmarłej przed laty babce, Helenie Konwickiej, w sposób bardzo osobisty, pozbawiony dystansu. Wyraża tęsknotę za bliską sobie kobietą, której nie dane było przeżyć uczucia miłości. Odbywa on podróż w głąb swojego umysłu, poszukując wspomnień, które zbladły z upływem czasu, aby uwiecznić je w słowach. Tworzy retrospekcję, pragnie pozostawić jakiś ślad w postaci zapisanych wspomnień, które będą się składały na jego nagrobek. Zdaje sobie jednak sprawę, że jego twórczość może nie zostać zapamiętana i pewnego dnia umrze, a wraz z jego pamięcią odejdzie pamięć o jego babce. Pomimo tego narrator, wracając do minionego czasu, nie szuka pocieszenia. Czuje się wędrowcą, który zdaje się wyznawać tę odwieczną prawdę obecną w literaturze, a wyrażoną celnie w piosence Edwarda Stachury: „wędrówką jedną życie jest człowieka”. Narrator, tak jak inni wędrowcy, tworzy własną historię na podstawie dwóch najważniejszych dla pisarza narzędzi – wspomnień i wyobraźni. Chce spełnić marzenia babki, oddać jej pewnego rodzaju hołd, aby choć na kartach literatury przeżyła to, czego nie dane jej było przeżyć za życia: doświadczyć uczucia miłości. Nie ma tu dystansu wobec zdarzeń. Jego miejsce zajmuje osobista refleksja pełna pesymistycznych akcentów, podkreślanych przymiotnikami o pesymistycznym nacechowaniu, czas jest „smutny”, epoka „posępna”. W utworze Schulza i Konwickiego czas jest czymś nieodwracalnym, czymś niejednorodnym, co ma swoje konsekwencje, z których możemy być niezadowoleni, jednak nie mamy na nie wpływu. I choć Bruno Schulz w „Genialnej epoce” podejmuje temat w sposób bardzo ogólny, w przeciwieństwie do Tadeusza Konwickiego, dla którego czas wiąże się z osobistymi wspomnieniami, przeżyciami i pragnieniami, obaj autorzy mają świadomość nieuchronności upływającego czasu i niemożności jego zatrzymania. Zupełnie jakby mieli świadomość wyrażoną słowami z wiersza Wisławy Szymborskiej: „Nic dwa razy się nie zdarza i nie zdarzy, i dlatego z tej przyczyny, zrodziliśmy się bez skazy i pomrzemy bez rutyny.” Oba fragmenty nawiązują także do twórczości literackiej. Zarówno tekst Bruno Schulza, jak i Tadeusza Konwickiego ukazują czas jako zjawisko płynne i plastyczne, poddające się woli autora. Dzięki niej mogą istnieć pozbawione porządku chronologicznego wydarzenia i podróże w czasie wewnątrz własnego umysłu, których celem refleksja o przeszłości. Dla obu autorów nie mają znaczenia jednostki miary czasu i uporządkowanie poszczególnych wydarzeń, zarówno tych rzeczywistych , jak i tych wyobrażonych, istniejących na kartach literatury. W pierwszym fragmencie, narrator udowadnia istnienie równoległych pasm czasu i samotnych wydarzeń niezwiązanych ciągiem przyczynowo-skutkowym, a w drugim narrator cofa się w czasie, aby wydobyć ze swej pamięci wspomnienia o bliskiej dla niego osobie, która odeszła już z tego świata. Pomimo wielu podobieństw oba teksty ujmują zagadnienie czasu z zupełnie innej perspektywy, a więc dla obu autorów pojęcie czasu oznacza coś innego. Dla Schulza jest to występowanie nieuporządkowanych wydarzeń w zwartej treści narracyjnej poddanej chronologicznemu uporządkowaniu. Można je określić mianem narracyjnych dygresji. Zaś dla Konwickiego jest to rola pamięci wobec upływającego czasu, retrospekcji ujawniającej się jako wspomnienia wpisane w narrację. Jednak nawet w tak odmiennym podejściu do tematu można zauważyć pewne cechy wspólne, które charakteryzują podjętą tematykę, jak odwołanie do literatury czy kształtowanie czasu przez autora tekstu pisanego. To pozwala omówić zagadnienie czasu w sposób wszechstronny, choć z subiektywnego punktu widzenia dla każdego z autorów. Pojęcie czasu staje się wyjściem do dalszych, głębszych rozważań dla każdego z nich. Autor przedstawionej interpretacji skoncentrował się na zagadnieniach związanych z rozumieniem czasu jako ciągu zdarzeń, uporządkowanych i wpisanych w tok narracji. Brak ciągłości, boczne odnogi czasu zostały w tej interpretacji określone jako dygresje obecne w toku narracyjnym u Schulza, a elementy wspomnień, powroty do przeszłości to retrospekcja obecna w narracji Konwickiego. Piszący podkreślił przy tym rolę twórcy, jego wyobraźni i świadomości własnego warsztatu. Konsekwentnie zrealizowany zamysł kompozycyjny, językowe nawiązania i obecność wykładników spójności świadczą o dyscyplinie myślowej i powalają na zachowanie logicznego i spójnego toku wywodu w obszernej wypowiedzi. Mocne i słabe strony maturalnych realizacji tematu 2. Większość koncepcji porównania obu tekstów koncentrowała się na rozważaniu istoty pojmowania czasu przez Brunona Schulza i Tadeusza Konwickiego. W tak przeprowadzonych interpretacjach porównawczych autorzy koncentrowali swoją uwagę na czasie, jako zjawisku fizycznym i historycznym. Rzadziej dokonywali oglądu samej kreacji artystycznej, w której czas staje się tworzywem literackim. Interpretacja porównawcza okazała się zadaniem najtrudniejszym w realizacji. O ile samo postawienie tezy czy przyjęcie hipotezy interpretacyjnej było umiarkowanie trudne, o tyle właściwe skomponowanie wywodu w sposób, który spełniałby wymagania stawiane porównaniu interpretowanych tekstów, sprawiło piszącym dużo większe trudności. Najczęściej popełnianym błędem było tworzenie dwóch niezależnych interpretacji tekstów i wskazywanie w krótkim podsumowaniu podobieństw i różnic między nimi. Taka struktura wypowiedzi nie realizowała polecenia, ponieważ porównywanie powinno stanowić trzon wywodu, a nie element zakończenia wypowiedzi. Realizację zamysłu kompozycyjnego, który byłby adekwatny do zadania dotyczącego interpretacji porównawczej, można było osiągnąć na dwa sposoby. Pierwszy z nich to prowadzenie równoległego oglądu wybranych obszarów tekstów, na przykład porównanie sposobów prowadzenia narracji przez Schulza i Konwickiego, co pozwoliłoby na określenie różnic i wskazanie dystansu, z jakim autor Genialnej epoki wykłada swoje koncepcje oraz emocjonalnego zaangażowania narratora kreowanego przez Konwickiego. Kolejnym obszarem poddanym porównaniu mógł stać się sposób ukazywania zdarzeń lub stosunek obu autorów do przeszłości. Tak komponowane interpretacje zdarzały się jednak rzadko. Częściej piszący sięgali po drugi sposób kompozycji, interpretację jednego z tekstów, po której następowała interpretacja drugiego tekstu z nawiązaniami do tekstu pierwszego oraz wskazywaniem różnic i podobieństw między sposobem kreowania świata przedstawionego u Schulza i Konwickiego. W pracy nad interpretacją porównawczą warto zwrócić uwagę na realizację zamysłu kompozycyjnego, ponieważ to ona decyduje o spełnieniu formalnych wymagań stawianych tego typu wypowiedzi. Zagadnienie „pod lupą” Zrozumieć problem, zrozumieć tekst. Stanowisko i sposób jego sformułowania podstawą sukcesu w tworzeniu dłuższej wypowiedzi na egzaminie maturalnym Właściwe sformułowanie tezy, hipotezy lub założenia w pracy maturalnej stanowi podstawę sukcesu. Spośród czterech form wypowiedzi, które otrzymuje do wyboru maturzysta, każda ma charakter argumentacyjny i każda wymaga pełnego zrozumienia sensu tekstu załączonego do zadania. Właściwe rozpoznanie problematyki tekstu, umiejętność jego zinterpretowania decydują o sposobie sformułowania własnego stanowiska. W przypadku rozprawki problemowej na poziomie podstawowym zdający mierzy się z interpretacją tekstu, która ma charakter ukierunkowany, w pozostałych formach wypowiedzi interpretacja tekstu źródłowego ma charakter nieukierunkowany. Rozprawka problemowa na poziomie podstawowym Do ciekawych i zasługujących na podkreślenie rozwiązań należało poszukiwanie przez maturzystów szerszego kontekstu, w którym formułowana była teza rozprawki. Bez względu na to, czy stanowisko piszącego było pozytywne, czy negatywne wobec problemu sformułowanego w poleceniu, maturzyści starali się rozszerzyć swoje rozważania odwołaniami do różnego rodzaju sentencji, myśli, postaw filozoficznych, problematyki moralnej związanej z miłością i cierpieniem. Nie zawsze potrafili robić to w sposób funkcjonalny, niemniej jednak warto zwrócić uwagę na sam fakt podejmowania takich prób, ponieważ pozwalały one piszącym na przyjmowanie szerszej perspektywy w postrzeganiu problemu, wzbogacały wywód, często ułatwiały formułowanie argumentów poprzez wskazanie kontekstu. Poniższe przykłady obrazują opisane rozwiązania. Stanowisko 1. Towarzyszy ludziom od początku dziejów. Niezależnie od wieku, wyznawanej wiary czy statusu społecznego. Dosięga zarówno kobiet jak i mężczyzn. Czym więc jest? Miłość. Każdy z nas kochał, kocha lub będzie kochał drugą osobę. Czy jednak zastanawiamy się jakie mogą być tego konsekwencje? Oprócz oczywistych miłosnych uniesień może nas spotkać również wiele nieszczęść. Czy warto więc kochać, jeśli miłość może być źródłem cierpienia? Uważam, iż nie da się jednoznacznie określić czy warto kochać, nawet jeśli miłość może być źródłem cierpienia. Dla tych, dla których głównym sensem życia była miłość jedynym rozwiązaniem może być śmierć. Dla innych zaś bliscy są źródłem wsparcia i motywacją dalszego życia. Jest to więc sprawa niezwykle indywidualna i nie da się jednoznacznie sklasyfikować wszystkich przypadków. Stanowisko 2. Miłość – sens istnienia człowieka. To ona daje radość każdemu człowiekowi, sprawia, że może zrozumieć otaczające go rzeczy, sprawia, że człowiek jest szczęśliwy. Jednak często zdarza się tak, że miłość nas krzywdzi, cierpimy przez nią. Wtedy zadajemy sobie pytanie, czy warto kochać kiedy cierpimy. Warto, choć trudno. Miłość nieszczęśliwa przejawia się w wielu tekstach kultury. Stanowisko 3. Miłość – to bez wątpienia wspaniałe uczucie. Wielu uważa, że jest ono najpiękniejsze ze wszystkich. Lecz mimo tej chwalebnej cechy (a może właśnie z jej powodu), często jest powodem cierpienia, i to niemałego. Rodzi się zatem pytanie: Czy warto kochać? Czy warto oddać się temu cudownemu uczuciu, mimo ryzyka, że będziemy cierpieć? Niewątpliwie wiele osób powiedziałoby, że nie. Że jest to zbyt wysoka cena. Jednak ja uważam, że warto. Warto kochać, warto obdarowywać innych swoją miłością. Mimo że ryzykujemy wiele, że ryzykujemy ból odrzucenia i zmaganie się z cierpieniem. Uczucie to jest sensem wiary chrześcijańskiej, i moim zdaniem sensem życia. Pozwala poznać samych siebie, pozwala na doświadczanie własnego człowieczeństwa. Stanowisko 4. W jednym z najsłynniejszych dialogów Platona, w „Uczcie”, znakomici uczestnicy sympozjum mają za zadanie wygłoszenie możliwie najpiękniejszej mowy na cześć potężnego Erosa. Uwaga gości ogniskuje się zwłaszcza na słowach cieszącego się wielką estymą Sokratesa, w którego usta Platon wkłada niezwykłą i wielce kunsztowna opowieść o odbytej niegdyś rozmowie z Diotymą; historia ta jest zarazem Platońską wykładnią pojęć miłości, piękna i Dobra (nieprzypadkowo zapisanego wielką literą). Zgodnie z doktryną idealizmu poznający podmiot odkrywa najpierw piękno indywidualne, następnie odbywa wewnętrzną ewolucję, dostrzegając pod cielesną powłoką piękno samej duszy, by ostatecznie dzięki abstrahowaniu uwrażliwić ogląd swego umysłu na piękno uniwersalne, powszechnik trnascendujący każdą jednostkowość i osiągając swoiste apogeum miłości. Droga odbyta do „hiperuranium” mimo że wiąże się z cierpieniem, uszlachetnia człowieka, który odważył się na nią wstąpić – dlatego miłość, choć bywa źródłem bólu i niepokoju, jest dobrem i celem samym w sobie, do którego można, a nawet powinno się dążyć. W podanych przykładach mamy do czynienia z różnymi realizacjami, w których kontekst stanowi podstawę formułowania własnego stanowiska wobec problemu wskazanego w poleceniu. Typowymi rozwiązaniami było wprowadzenie elementów własnych przemyśleń dotyczących miłości. Interpretacja fragmentu Dziadów cz. IV skłaniała piszących do rozważań o romantycznym modelu miłości związanej z cierpieniem lub odwołania się do refleksji chrześcijańskiej. Zdarzały się rozprawki, w których kontekstem interpretacyjnym dla formułowanego stanowiska była refleksja filozoficzna (idealizm, racjonalizm, egzystencjalizm to najczęstsze z odwołań, które pojawiały się jako podstawa przyjmowanych przez maturzystów stanowisk wobec problemu). Należy przy tym podkreślić, że przywoływany kontekst stanowił zazwyczaj element zamysłu kompozycyjnego i odwołania do niego towarzyszyły konkluzjom formułowanym w toku argumentacyjnym. Rzadko zdarzały się jednak rozbudowane kontekstowo interpretacje, z których wynikała teza, że nie warto kochać, jeżeli miłość niesie ze sobą cierpienie. Najczęściej piszący stwierdzali kategorycznie, że nie warto, po czym uzasadniali swoje stanowisko przykładami nieszczęśliwej miłości i jej następstw. Stanowisko 5. Romantyczna miłość zapisała się na kartach literatury jako pewien wzór, który pozostał niezmienny od lat. Niosła ze sobą cierpienie i ból. A przecież człowiek chce być przede wszystkim szczęśliwy i dzielić to szczęście z drugą osobą. Czy zatem warto kochać, jeżeli miłość prowadzi do nieporozumień i staje się źródłem cierpienia? Odpowiedź musi być jednoznaczna: nie, nie warto. Stanowisko 6. Miłość jest to stan, dzięki któremu świat wydaje nam się prostszy i piękniejszy. Jednak nie zawsze tak jest. Nie warto kochać, jeżeli miłość może być źródłem cierpienia. Kolejną grupą były te rozwiązania, w których formułowano tezę niepełną, sprowadzającą się do rozstrzygania, czy warto kochać w ogóle i pozbawioną zarówno na poziomie założenia, jak i na poziomie uzasadnienia jakiejkolwiek refleksji dotyczącej warunku wskazanego w poleceniu. Stanowisko 7. Uważam że, problem pustelnika tkwi w miłości, ponieważ szukał na siłę i stracił. Nie można kupić, miłości ponieważ i tak ta osoba jak nie będzie razem, jak nie będzie uczucia miłości, radości, wierności. Więc warto się zastanowić, czego tak naprawdę się chce od człowieka, od Ludzi którzy się zakochują, chodzą, spędzają czas i są sobie bliscy i wierni na lata. Warto kochać, bo miłość jest piękna, radosna. Błędem popełnianym przez niektórych zdających było powtórzenie we wstępie pytania sformułowanego w poleceniu i podawanie przykładów nieszczęśliwej miłości opisanych w tekstach kultury w taki sposób, że nie stanowiły one funkcjonalnych argumentów niosących odpowiedź na postawione pytanie, w związku z czym, trudno było pozytywnie oceniać całość rozprawki. Przykład braku stanowiska adekwatnego do problemu sformułowanego w poleceniu oraz tekstu zamieszczonego w arkuszu Czy warto kochać, jeśli miłość może być źródłem cierpienia? Głównym problemem we fragmencie Dziadów cz. IV Adama Mickiewicza jest miłość, a dokładniej nieszczęśliwa, jednostronna miłość. […] Pustelnik po długim czasie rozpaczy i tęsknoty dochodzi do wniosku, że na próżno szukać idealnej, dalekiej miłości, skoro może ona być tuż przy nim. […] Podsumowując, miłość jest radością i niesie ze sobą cierpienie i tak już jest na świecie, czy tego chcemy, czy nie chcemy, o czym świadczą podane tu przykłady. Maturzyści, którzy nie radzili sobie ze sformułowaniem swojego stanowiska, nie potrafili również zachować toku argumentacyjnego swoich wypowiedzi w uzasadnieniu. W efekcie powstawały prace o miłości w ogóle, o miłości nieszczęśliwej, o motywie miłości obecnym w literaturze. Czasami przedmiotem wywodu stawały się luźne refleksje o roli miłości w życiu, pozbawione odwołań do innych tekstów kultury. Ocena takich wypowiedzi wynosiła 0 punktów. Wypowiedź argumentacyjna na poziomie rozszerzonym Realizacja tej formy wypowiedzi nastręczyła maturzystom szereg trudności, ponieważ stanowiska formułowane przez zdających nie zawsze odnosiły się do problemu głównego, a podstawą sukcesu było tu przede wszystkim dobre jego określenie stanowiące punkt wyjścia do dalszych rozważań. O sukcesie decydowało w dużej mierze nie tylko określenie głównego problemu, ale także jego interpretacja. To właśnie ona, podobnie jak w rozprawce problemowej na poziomie podstawowym, znacząco wpływała na sposób, w jaki autorzy wypowiedzi maturalnych formułowali swoje stanowisko wobec stanowiska autora. Przykłady 1. i 2. ilustrują rozpoznanie problemu i jego interpretację, które ukierunkują dalszy wywód. Przykład 1. wskazuje jako problem główny tekstu pytania o to, kim jest pisarz i na czym polega tworzenie, jakimi metaforami bywa określany twórca i co może być tworzywem literackim. Autor pracy kładzie nacisk na różnorodność inspiracji, o których pisze Parandowski, ale równocześnie podkreśla, że pisarz ma prawo do własnych kreacji artystycznych. Pisarz jako kreator świata, demiurg, malarz, który zamiast farb używa słów. Twórca, jak w tezie, ma nieskończone możliwości. Nie imają się go sztywne zasady, nie krępują więzy konwenansów ani nie ogranicza go zakres tematów. Autor, czy to poeta, czy prozaik, może wybrać dowolny temat z nieskończonej listy otaczających go zjawisk. Nie musi jednak naśladować rzeczywistości. Może wręcz wykreować swój własny, niepowtarzalny świat. Pisarz może również wykorzystać literaturę, kiedy korzysta z utworów innych autorów, bądź minionych wieków. Wtedy to taki utwór nabiera nowych, innych kolorów, a zatem zmienia znaczenie i przesłanie. Jan Parandowski w swoim tekście zawiera swego rodzaju wytłumaczenie kim jest pisarz. Nie robi tego jednak w sposób dosłowny ani encyklopedyczny. Robi to w sposób alegoryczny, przyrównując artystę chociażby do złodzieja. Pisarz jest osobą, która potrafi tchnąć dusze w rzeczy Jan Parandowski w swoim tekście zawiera swego rodzaju wytłumaczenie kim jest pisarz. Nie robi tego jednak w sposób dosłowny ani encyklopedyczny. Robi to w sposób alegoryczny, przyrównując artystę chociażby do złodzieja. Pisarz jest osobą, która potrafi tchnąć dusze w rzeczy Uczniowie zdają egzaminy próbne. Tym razem czas na język polski na poziomie rozszerzonym ArchiwumStacjonarnie, ale w pełnym reżimie sanitarnym uczniowie piszą matury próbne. Licealiści mają już za sobą wszystkie obowiązkowe przedmioty, teraz mierzą z tymi, które wybrali dodatkowo. We wtorek napisali j. polski na poziomie rozszerzonym. Jakie zagadnienia się pojawiły? rozprawki na maturze próbnej 2021 z języka polskiego na poziomie rozszerzonym:Temat 1: Określ, jaki problem podejmuje Aniela Książek-Szczepanikowa w podanym tekście. Zajmij stanowisko wobec rozwiązania przyjętego przez autorkę, odwołując się do tego tekstu oraz innych tekstów kultury. Twoja praca powinna liczyć co najmniej 300 2: Dokonaj interpretacji porównawczej podanych utworów. Twoja praca powinna liczyć co najmniej 300 tym wariancie podano wiersz Czesława Miłosza pt. "Obłoki" i Wisławy Szymborskiej pt. "Chmury".Matura próbna język polski na poziomie rozszerzonymJak słyszymy od nauczycieli języka polskiego, pierwszy temat wymagał od zdających oczytania oraz erudycji. - Generalnie matura rozszerzona z języka polskiego w dużej mierze stawia na indywidualny rozwój ucznia, tematy sprawdzają ich oczytanie, świadome uczestnictwo i odbiór tekstów kultury. Sprawdza kompetencje czytelnicze uczniów - mówi nam jedna z nauczycielek. Poziom trudności oceniła jako podobny do lat rasy psów są najmądrzejsze. Chcesz nauczyć psa sztuczek? Wybierz którąś z tych rasKto nie może wziąć ślubu kościelnego? Oto przypadki, gdy ksiądz odmówi narzeczonymPseudografficiarze niszczą Kraków. Czy to również efekt pandemii? [ZDJĘCIA]Tylko prawdziwe maseczki, przyłbice na Grunwald MEMY Nowa lista leków refundowanych. Najwięcej zmian dla pacjentów onkologicznychLicytacje komornicze. Mieszkania i domy nawet za połowę cenyPolecane ofertyMateriały promocyjne partnera

dokonaj interpretacji porównawczej podanych utworów